De middagdienst

De schepping van Adam

In het voorjaar hebben we met elkaar gesproken over de zondag. Over de diensten en vooral over de middagdienst. Door een enquête kon u op allerlei vragen antwoorden en meedenken. Op een gemeentevergadering konden we naar aanleiding van de enquête met elkaar doorspreken. Misschien hebt u zich al afgevraagd: en nu? Horen we nog hoe we verder gaan?

Als werkgroep hebben we de enquête en de gemeentevergadering besproken. De enquête is door bijna 80 mensen ingevuld. En op de gemeentevergadering waren bijna 100 mensen. Jong en oud. De sfeer was heel positief die avond en daar zijn we als werkgroep heel dankbaar voor. Er werd met respect en open naar elkaar geluisterd. Daarmee hebben we al één doel gehaald: elkaar vinden en zo samen nadenken over onze zondag en de diensten op zondag.

Uit al deze activiteiten bleek, dat er o.a. behoefte is aan verbondenheid. Ontmoeting. Echt contact: van hart tot hart. Die verbondenheid is er al wel voor een deel, maar die mag nog groeien.

Daarnaast bleek, dat door veel mensen in de gemeente grote waarde wordt gehecht aan de middagdienst. En degenen, die dat minder hebben, vinden het prima wanneer de middagdiensten blijven bestaan.

Er werd met ontspanning over de middagdiensten gesproken. In die zin, dat deze (leer-) diensten ook op een zeker moment in de geschiedenis en met een bepaalde reden zijn ingesteld (Reformatietijd). In een andere tijd kan een andere vorm van samenkomen nodig zijn. Dat zie je in het buitenland ook veel. In Nederland zijn we een morgen- en middagdienst gewend.

De variatie in diensten wordt hoog gewaardeerd. Variatie in muziekstijlen, variatie in thema’s en de afwisseling van verschillende voorgangers worden als positieve punten genoemd. Er zijn ook wensen geuit: meer zang, meer gebed, meer aandacht voor OT en belijdenisgeschriften. Over de gewenste vorm van de middagdienst zijn heel verschillende opmerkingen gemaakt. Er valt nog geen duidelijke lijn in te ontdekken. Als we als gemeente zouden kiezen om de middagdienst te houden zoals die nu is, met wat vaker een themadienst of een georganiseerde nabespreking, zouden waarschijnlijk veel mensen daarmee kunnen instemmen. Maar er zijn ook andere voorstellen gedaan.

Vooral dit laatste heeft de werkgroep ertoe gebracht om de kerkenraad te vragen om nog één stap met de gemeente te doen: “Wat verwachten we nu concreet van de invulling van de zondag, van de morgendienst en van de middagdienst? Wat hebben we nodig? Waar verlangen we naar?”. Dit kan een lastige vraag zijn: we zijn zo verschillend. In leeftijd, levenssituatie, karakter, behoeften… Je ben een denker of een doener of een dromer. Toch willen we daar nog een keer over spreken met u.

In de jaren die voorbijgingen en door de tijd, waarin we nu leven, kunnen andere, betere accenten nodig zijn. Voor onze kinderen. Maar we denken bijvoorbeeld ook aan de grote groep twintigers, die op allerlei punten weer anders in deze tijd staan en eigen vragen hebben. Durven we keuzes te maken, waardoor de zondag mag (blijven) bloeien? Hoe kunnen we het cadeau dat God ons geeft door zijn evangelie het beste uitpakken en met elkaar delen?

Als werkgroep willen we u dus nog een stap verder begeleiden op deze weg. Hopelijk kunnen we daarover in een volgend kerkblad meer vertellen.

Voor de werkgroep,

Auteur: At Kramer

Geef een reactie