De zondag en de middagdienst

In de afgelopen weken hebben we al een paar stappen genomen in ons denken over de zondag en de middagdienst. In een enquête kon u al veel aan ons doorgeven. Daarna konden we er op een gemeentevergadering nog eens over doorspreken met elkaar. Heel persoonlijk en daarna met elkaar in het grotere verband. Wij gaan als commissie met elkaar op een rij zetten wat er allemaal
gezegd en verlangd werd. Dat gaat als rapport/advies naar de kerkenraad. En die komt dan weer terug naar de gemeente.

Al eerder is de bedoeling van dit proces aan u doorgegeven: we willen de mogelijkheden, die de middagdiensten geven niet zomaar in stilte laten uitdoven. In veel kerken wordt de middagdienst namelijk langzaam steeds slechter bezocht. Maar daarvoor zijn de mogelijkheden, die God ons geeft om over Hem te leren en hem te ontmoeten, net iets te waardevol. Vandaar dat we dit proces samen zijn doorgegaan.

Alleen al daaraan ziet u wel, dat het niet de bedoeling is om de ontmoeting met God, het leren over Hem, te minimaliseren. Dat past niet bij een omgang, die getekend wordt door de liefde. Welke jongen, die hevig verliefd is op een meisje, wil zo weinig mogelijk bij haar zijn?

Het is ook niet de bedoeling om deze omgang te maximaliseren. Dan zouden twee diensten op zondag niet genoeg zijn en zouden we moeten nadenken over de vraag of we niet van twee naar drie diensten moeten. En dan door de week ook nog een.

Het gaat echter niet om minimaliseren of maximaliseren. Maar om optimaliseren. Die stem klonk al even in het filmpje, waarmee u nog eens extra werd uitgenodigd. Daar werd al gezegd, dat het niet zozeer gaat om de hoeveelheid diensten, maar om hoe je de hele zondag en daarbij ook de dienst(-en) invult. Het gaat om de inhoud. Om de vraag hoe ons leven van elke dag tot eer van God mag zijn. En wat we daarvoor nodig hebben. Op zondag en door de week.

Auteur: At Kramer

Geef een reactie