Gods ja en nee

Deze dagen vieren we Goede Vrijdag en Pasen. Misschien denk je nu: ‘Dat woordje vieren past bij Pasen, maar toch niet echt bij Goede Vrijdag!’. Ja, dat lijkt zo. Want op Goede Vrijdag denken we vooral terug aan het vreselijke sterven van Jezus aan het kruis. De mooie, maar ook vaak trieste tonen van de Mattheus Passion klinken overal. Over het verraad, de pijn, de duisternis, de roep om erbarmen. Jezus sterft. Daar is weinig aan te vieren. Pasen is veel vrolijker. De pijn is voorbij, het is weer licht en vooral: Jezus staat op uit de dood en leeft weer.

En toch. Het hart van Goede Vrijdag is Gods duidelijke “nee!” tegen het kwaad. “Nee!” tegen de zonde en alle pijn die daaruit voortvloeit. En dat is voor onze wereld, die zo gebukt gaat onder de brekende kracht van het kwaad, een geweldige boodschap: God maakt daar voorgoed een einde aan!

Tegelijk is Pasen het “ja!” van God tegen het leven en tegen zijn schepping. Het leven gaat weer bloeien. Het wordt weer een paradijs.

We vieren dus Goede Vrijdag en we vieren Pasen. Want het lijden van Gods Zoon en de opstanding uit de dood zijn geen vreemde gebeurtenissen in de oude wereld waarin wij leven. Waarin we zo “gewend” lijken te zijn geraakt aan het kwaad en aan de dood. Het zijn de tekenen en het startpunt van de nieuwe wereld, die God heeft beloofd en die in Jezus al waar geworden is. Dat is de grote claim van het christelijk geloof: met Jezus van Nazareth is er niet slechts een nieuwe religie, een nieuwe ethiek of een nieuwe weg van verlossing gekomen, maar een nieuwe schepping!
En daar mogen wij ook al in delen. Paulus zegt dat heel mooi in 2Corinthe 5:

Daarom ook is iemand, die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen. Dit alles is het werk van God.

Vrolijk Pasen!

Auteur: At Kramer

Geef een reactie