Had ik de liefde niet….

“HAD IK DE LIEFDE NIET….” (1Korinthe 13: 1)

De lente loopt alweer naar haar einde. De zomer komt eraan. Warme dagen. Langer licht. De drukte vertraagt. Allerlei taken worden een voor een neergelegd. Het seizoen is bijna voorbij. Tijd om uit te rusten. Heerlijk. Want wat zijn we vaak druk. Wat gebeurt er veel in zo’n jaar. In ons leven. In de wereld. In de gemeente.

Vanmorgen werd ik stil gezet bij woorden uit 1Korinthe 13:

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van engelen, had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal

Je kunt dus heel druk zijn, maar het belangrijkste missen. De liefde. Al het andere wordt hol, als de liefde niet de kern is. Mijn werk, mijn huwelijk, mijn opvoeding, mijn vriendschappen…. Wat is een leven vol lust, vol eer, vol roem en vol glans tegenover een leven vol liefde? Ja, deze vraag dringt nog verder door en heeft een vreselijk agressieve kracht: wat is ook een leven vol vroomheid, vol moraal, vol discipline en vol offer, als het geen leven in de liefde is?

Waarom zal al het andere verdwijnen en waarom zal alleen de liefde nooit vergaan? Omdat alleen in de liefde de mens zichzelf opgeeft, zijn wil prijsgeeft voor anderen. Omdat deze liefde uit de eeuwige God voortkomt en in ons leven mag bloeien en vrucht dragen. Zoals Hij in Jezus zichzelf voor ons heeft prijsgegeven. En wat van God komt, dat blijft.

Mooi om daarbij stil te staan. Niet alleen om onze drukte te relativeren en dus ruimte voor rust te vinden. Maar vooral ook om te mogen weten, dat in ons leven veel van waarde zal blijven. Het was allemaal niet voor niets.
God zij dank.

Auteur: At Kramer

Geef een reactie