Inpakken & weggeven

Inpakken en weggevenAfgelopen zondagmorgen was er een meisje in de kerk, dat voor het eerst in onze kerk kwam. Ik kende haar niet en sprak haar aan. Ze vertelde, dat ze zomaar binnen was komen lopen. Ze had de website van de kerk gelezen en die vond ze erg mooi. Ze was op haar fiets gestapt en naar de Schaapskooi gereden. We hebben wat gepraat en ik heb haar uitgelegd, wat er die morgen ging gebeuren en haar welkom geheten. Later zag ik dat ze voor en na de dienst door meerdere mensen vriendelijk werd aangesproken. Ik vond dat erg mooi om te zien. Zoals ik het ook erg mooi vind hoe wij ons inzetten voor de vluchtelingen. De vertalingen en vertalers, de bezoeken in het AZC, de hulp bij verhuizingen, de hartelijke manier waarop veel “vreemdelingen” worden verwelkomd in de kerk.

Zoiets maakte ik ook al mee voor de vakantie. Op 5 juni deden er in onze gemeente vier jongeren belijdenis van ons geloof en vierden we het Avondmaal. Er was dus ook veel familie en er waren veel vrienden. In de week daarop kregen we dit mailtje:

“Aan U,

5-6-2016 waren we in de schaapskooi ivm de geloofsbelijdenis van Remon de Goeij. Onze dochter(21 jr) had met een clubje andere vrienden van Remon staan te wachten. Er komt een heer naar hen toe en die vroeg : van wie zijn jullie de fanclub? Dat vond de groep een leuke vraag, waar interesse uitbleek van deze heer, vonden ze, vertelden ze.

We waren voorbereid op een ‘lange zit’, maar dit viel reuze mee, door de grote wisseling van gebeurtenissen voor in de kerk. Mijn echtgenoot merkte op dat de kinderen in de kerk zo stil waren.

De preek ervoer ik als opbeurend, ondersteunend en alleen maar te begrijpen en blijvend boeiend.

De roos van de belijdende leden is een mooi gebaar naar de ouders.

Ik mail u omdat ik bovenstaande dingen u als compliment wil geven.”

Wat mooi, dat mensen onze gemeente zo mogen ervaren. Dat we een licht mogen zijn. Een licht gevoed door het evangelie van Jezus zelf. Het is mijn diepe verlangen, dat we veel voor elkaar mogen betekenen in de gemeente. En veel voor anderen.

Als kerkenraad willen we daar dit jaar wat meer aandacht aan geven. In de afgelopen jaren hebben we met elkaar veel aandacht gegeven aan de opbouw van de gemeente zelf. Er kwamen wijkteams, een pastoraal team en een jeugdpastoraalteam. Er kwam een jeugdouderling. De kerkenraad werd wat kleiner, compacter. Maar ondersteund door alle andere werkers in de wijngaard. In allerlei commissies wordt veel goed werk gedaan. We denken na over de zondag, de erediensten en dan vooral de middagdienst. Er worden veel bezoeken gebracht. We zijn dus erg rijk.

Mooi om ons in dit seizoen als gemeente te bezinnen op het uitdelen van die rijkdom. In een vorig kerkblad kon u daar al over lezen. Daar gaan we het dit najaar, dit jaar, met elkaar over hebben: hoe kunnen wij het evangelie doorgeven? Dit gebeurt onder het thema “Inpakken en weggeven”.

Dit thema, deze bezinning, wordt o.a. gevoed door een boek van dr. Stefan Paas, “De werkers van het laatste uur”. Met de ondertitel “De inwijding van nieuwkomers in het christelijk geloof en in de christelijke gemeente”. Dr. Paas is o.a. hoogleraar missiologie aan de TU in Kampen. Het is een boek over de bekering van mensen en de bekering van kerken. Misschien denkt u: “de bekering van mensen” begrijp ik, maar de “bekering van kerken”….? Daar bedoelt Paas mee, dat kerken lange tijd het evangelisatiewerk hebben gezien als “extra”. Dat werk deed de evangelisatiecommissie. Een paar enthousiaste mensen. Evangelisatie was aardig, maar het was extra. De kaarsje op de taart. Paas wil dat heel de taart naar evangelisatie smaakt. Hij bedoelt, dat een kerk in alles wat zij doet en is ook altijd moet denken aan mensen, die binnen kunnen komen. Die op zoek zijn.

Een gemeente moet in woorden en daden weerspiegeling zijn van Gods bemoeienis met deze wereld. Dat lijkt misschien een grote taak en dus vermoeiend. Dat is het ook. Maar wat kan het tegelijk mooi zijn als mensen het evangelie leren kennen, tot bekering komen en blij zijn, dat zij vrede met God gevonden hebben. Dat geeft jezelf ook blijdschap. Paas geeft het bovenstaande weer in één fundamentele overtuiging: “De praktijk van de evangelisatie kan niet zonder de gemeente en de gemeente kan niet zonder de praktijk van de evangelisatie”. Daar gaan we dus over nadenken dit jaar. In januari komt Stefan Paas ook zelf een avond over dit onderwerp spreken. En ik hoop van tijd tot in ons kerkblad wat meer te schrijven.

We zullen ook een aantal kerkdiensten aan dit project wijden. Hiernaast vindt u de datum, onderwerpen en teksten. Dan weet u wat u in welke dienst u kunt verwachten

Voor de kinderen zal er ook steeds aandacht zijn. Voor in de kerk komt een klein zeilbootje te liggen en aan de hand van de verschillende onderdelen van dit bootje zal de kinderen het evangelie worden uitgelegd.

In de komende weken zult u meer horen.

Namens de werkgroep,

Auteur: At Kramer

Geef een reactie