Lofzangen

U bent de Heilige, die op de lofzangen van Israel troont (Psalm 22)

Afgelopen weken gingen de preken rondom kerst over lofzangen. De lofzangen, het magnificat, van Zacharias, Maria en van de engelen. Magnificat: ‘mijn ziel maakt de Here groot’, zong Maria, toen zij hoorde, dat zij de moeder mocht worden van de Messias.

David zong daar al over in Psalm 22: ‘De HERE troont op de lofzangen van zijn volk’. Zijn troon is niet een koude troon van marmer. Niet het zachte pluche waar heersers zich graag op neervlijen. Of de wierook van gespeelde complimenten. Hij troont op de lofzangen van zijn volk als spontane reactie op zijn grote daden van verlossing en ontferming. Zoals Psalm 22 ook eindigt: “Hij is een God van daden”. In de vertaling van 1951 staat als laatste zin: “…omdat Hij het heeft volbracht”. Ook mooi.

Komende weken gaan de preken over het groot maken van God: we gaan samen het “Liturgieproject” in. Samen nadenken over het hart van onze omgang met God en met elkaar: de erediensten. Nadenken. En danken. Want wat geeft ons God veel in onze kerkdiensten. Alleen al het feit, dat we die in alle vrijheid mogen houden. Dat zijn evangelie klinkt over bevrijding van zonde en dood.

Ook om te zien waar het om gaat. Want we leven in een wereld vol amusement. Voordat een cabaretier een nieuwe show in elkaar heeft gedraaid, is daar een jaar aan gewerkt en zijn er meerdere “try-outs” geweest. Er wordt eindeloos geschaafd en verbeterd. Want de show moet perfect zijn. Gelikt. De mensen moeten worden “entertaint”. Anders komen ze niet meer. Zo zijn we dat gewend geraakt in onze wereld. Wat betekent dat voor onze erediensten?

Het is ook goed om daar samen over te spreken en om elkaar te (blijven) vinden en vast te houden. Bij erediensten speelt veel emotie. Verwachtingen verschillen. Veranderingen landen niet altijd. Maar “altijd hetzelfde” ook niet. Er is verschil in waardering voor het zingen van Psalmen, Gezangen, Opwekking, Psalmen voor nu, Sela….. Dat is ook heel begrijpelijk, als je bedenkt, dat we met zoveel verschillende mensen samenkomen. Verschillende leeftijden, achtergronden…. Het is gelukkig niet zo, dat er in onze gemeente wat dit betreft grote spanningen zijn en dat we daarom zo’n project moeten opzetten. God zij dank niet. Juist mooi om erover door te spreken terwijl het op dit vlak “windstil” is. Het is makkelijker om te bouwen bij rustig weer.

Want dat is het doel: bezinning. Samen kijken wat we hebben en hoe we verder bouwen. We zijn wel erg rijk als gemeente, dat dit zo kan. Mooi. Want de HERE troont graag op de lofzangen van zijn volk. En we hebben veel om over te zingen!

Auteur: At Kramer

Geef een reactie